Πολυφωνικές αφηγήσεις για έναν κόσμο σε κρίση εκπροσώπησης

Πώς εξασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση όλων στον δημόσιο διάλογο;

Ζούμε σε μια εποχή όπου η φωνή των πολλών φαίνεται ταυτόχρονα πανταχού παρούσα και ουσιαστικά απούσα.
Οι «αφανείς πολίτες» - οι κάτοικοι των υποβαθμισμένων συνοικιών, της κοινωνικής και οικονομικής περιφέρειας, οι επισφαλείς εργαζόμενοι, οι νέοι δίχως μέλλον, οι μετανάστες δεύτερης γενιάς κ.ά. - σπάνια έχουν δημόσιο λόγο για να μιλήσουν για τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Από την άλλη, οι πολιτικοί εκπρόσωποι απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον θεσμικό ρόλο τους και εμπλέκονται σε παιχνίδια εξουσίας για τη διατήρηση των προνομίων τους.
Μέσα από τον διάλογο της κοινωνιολογίας και της ραπ, μεταξύ του επιστήμονα, που αντικειμενοποιεί τις κοινωνικές δομές, που αναλύει τις επιπτώσεις των κοινωνικών καταναγκασμών, και του καλλιτέχνη, που λειτουργεί ως ένα είδος ευαίσθητου κοινωνικού σεισμογράφου καταγράφοντας τα σημεία των καιρών, επιχειρείται να καλλιεργηθεί η ιδέα του συλλογικού δημόσιου συγγραφέα ως μια από τις αναγκαίες λύσεις, προκειμένου να αναδυθεί και να νομιμοποιηθεί στη δημόσια σφαίρα ο λ(Λ)όγος των «αθέατων» πολιτών.

Ένα βιβλίο-γέφυρα ανάμεσα στην επιστήμη και την τέχνη, που διεκδικεί το δικαίωμα να μπορούν όλοι οι πολίτες, χωρίς εξαιρέσεις, να αποκτήσουν φωνή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)